امید از حق بریدن هم روا نیست

چو بی علت شد ستم رانده او

شوم بی علتی هم خوانده او

چو در کار خدا چون و چرا نیست

چو قهرش حکم کرد و راندم آغاز

عجب نبود که لطفش خواندم باز

نمی دانم نمی دانم الهی