همی بی علتی کن غرق جودم

چو بی علت بسی دولت دهی تو

کنون هم نیز بی علت دهی تو

چو بی علت عطا دادی وجودم

چو نیست از رنج من آسایش تو

که علت نیست در بخشایش تو

مدر از کرده من پرده من