چو نیست از رنج من آسایش تو

کنون هم نیز بی علت دهی تو

چو بی علت عطا دادی وجودم

همی بی علتی کن غرق جودم

که علت نیست در بخشایش تو

مدر از کرده من پرده من

خطی درکش بگرد کرده من