بآخر چشم چون بر مویش افتاد

که تن را بر خراب دل خراجست

کنیزک در زمان فرمان او کرد

دو سه موی سفید از سر فرو کرد

هزاران اشک خون بر رویش افتاد

چو عبدالله مسعودش چنان دید

دو چشمش همچو ابری خون فشان دید