دو چشمش همچو ابری خون فشان دید

بآخر چشم چون بر مویش افتاد

هزاران اشک خون بر رویش افتاد

چو عبدالله مسعودش چنان دید

بدو گفتا چرا گرینده تو

که می بفروشمت چون بنده تو

کنون من عهد کردم با تو خاموش