بدو گفتا چرا گرینده تو

هزاران اشک خون بر رویش افتاد

چو عبدالله مسعودش چنان دید

دو چشمش همچو ابری خون فشان دید

که می بفروشمت چون بنده تو

کنون من عهد کردم با تو خاموش

که نفروشم ترا، مگری و مخروش