چو زین درگه نشینید گرد بر من

ز ماهی بر کشی بر مه رسانی

که باشم من که مهمانت نباشم

نه مهمان بل که دربانت نباشم

زند بختم به گرد ماه خرمن

تو داری به زمن بسیار کهتر

مرا چون تو نباشد هیچ مهتر