همیدون دایگان بر جانش لرزان

چنین پرورد او را دایگانش

به پروردن همی بسپرد جانش

به دایه بود رامین هم به خوزان

به هم بودند آنجا ویس و رامین

چو در یک باغ آذر گون و نسرین

به هم رستند آنجا دو نیازی