بجنیدش به دل بر مهربانی

که ارزانی به ارزانی سپارم

چو بشنید این سخن ویسه ز مادر

شد از بس شرم رویش چون معصفر

ننود از خامشی همداستانی

نگفت از نیک و بد بر روی مادر

که بود اندر دلش مهر برادر