تو گفتی بخت موبد بود خورشید

چو سروستان سغد از بن بریده

چو خورشید فلک در باختر شد

چو روی عاشقان همرنگ زر شد

جهان از فر او ببرید امید

ز شب آن را ستوهی بد به گردون

ز دشمن بود موبد را همیدون