دو پیکر باز چون دو یار در خواب

ز شیر آسمانی یافته بوی

ز بیم شیر مانده هر دو برجای

برفته روشنان از دست و از پای

به یکدیگر بپیچیده چو دولاب

به پای هردوان در خفته خرچنگ

تو گفتی بی روان گشسته و بی چنگ