منم پیش تو از برده زبون تر

ز هر گونه سخن گفتند با هم

سخنشان ریش دل را گشت مرهم

بدو گفت ای مرا از جان فزونتر

تو شیرینی و گفتار تو شیرین

تو نوشینی و دیدار تو نوشین

ترا از بخت خواهم روشنایی