تو شیرینی و گفتار تو شیرین

سخنشان ریش دل را گشت مرهم

بدو گفت ای مرا از جان فزونتر

منم پیش تو از برده زبون تر

تو نوشینی و دیدار تو نوشین

ترا از بخت خواهم روشنایی

مرا با بخت نیکت آشنایی