زبس کاو بر تو دارد مهربانی

به جان من که خون من بریزدص

چه باید ریختن خون جوانی

که هر گز بر تو نامد زو زیانی

تو او را خویشتری از زندگانی

ببرد دل ز جان وز تو نبود

به دیده خاک پایت را بخرد