ببرد دل ز جان وز تو نبود

که هر گز بر تو نامد زو زیانی

زبس کاو بر تو دارد مهربانی

تو او را خویشتری از زندگانی

به دیده خاک پایت را بخرد

ز گیهان مر ترا خواهد به ناچار

ازیرا کش تو بردی دل به آزار