ز گیهان مر ترا خواهد به ناچار

تو او را خویشتری از زندگانی

ببرد دل ز جان وز تو نبود

به دیده خاک پایت را بخرد

ازیرا کش تو بردی دل به آزار

اگر خوبی کنی تن پیش دارد

وگرنه بر سر دل جان سپارد