که کرد آلوده ویژه گوهرم را

اگر شیرش خورد فرزند خورشید

به نور او نباید داشت امید

از ایزد شرم بادا مادرم را

مرا در دست چون تو جادوی داد

که با تو نیست شرم و دانش و داد

تو بد خواه منی نه دایهء من