همه داد جهان او داد خواهد

گرفتاری ترا باشد به جانم

بدان سر جان خویش از تو ستانم

به پیش داوری کاو داد خواهد

بگفتم آنچه دانستم تو به دان

گوا بر ما دو تن بس باد یزدان

ز بس زاری و از بس اشک خونین