بگفتم آنچه دانستم تو به دان

بدان سر جان خویش از تو ستانم

به پیش داوری کاو داد خواهد

همه داد جهان او داد خواهد

گوا بر ما دو تن بس باد یزدان

ز بس زاری و از بس اشک خونین

دل دایه به درد آورد رامین