به صد عاشق یکی تیمار او بس

بسی دیدم به گیتی عاشق زار

مژه پراشک خون و دل پر آزار

ندیدستم بدین بیچارگی کس

سخنهایش تو پنداری که تیغست

همان چشمش تو پنداری که میغست

بریده شد قرار من بدان تیغ