مرا از داغ تنهایی رهانده

هم از ژانه جدا ام ز مادر

هم از پر مایه خویشان و برادر

تو بودی از جهان با من بمانده

تو نیز اکنون ز من بیزار گشتی

و با زنهار خواران یار گشتی

مرا کردی چنین یکباره پدرود