در افگنده به میدان از خوشی گوی

شکرشان در سخن همراز گشته

گهرشان در خوشی انراز گشته

لب اندر لب نهاده روی بر روی

ز تنگی دوست را در بر گرفتن

دو تن بودند در بستر چو یک تن

اگر باران بر آن هر دو سمن بر