خروشان روز و شب بادل همی گفت

ز گریه گر چه جانش را بند سود

همی یک ساعت از گریه نیاسود

گهی بر دل گرست و گاه بر جفت

چه خواهی ای دل از جانم چه خواهی

که جان را از تو ناید جز تباهی

سیه کردی به داغ عشق روزم