سیه کردی به داغ عشق روزم

خروشان روز و شب بادل همی گفت

چه خواهی ای دل از جانم چه خواهی

که جان را از تو ناید جز تباهی

دو تا کردی جوانه سرو نوزم

تو تلخی عشق را اکنون بدانی

که کام تو باشد زندگانی