به گاه فرقت از گریه میاسای

نگارین روی آن دلبر تو دیدی

مرا در دام عشقش تو کشیدی

کنون هم تو ز دیده خون بپالای

به خون مصقول کن رنگ رخانم

سیاهی را بضوی از دیدگانم

جهان را شاید ار دیگر نبینی