جهان را شاید ار دیگر نبینی

به گاه فرقت از گریه میاسای

به خون مصقول کن رنگ رخانم

سیاهی را بضوی از دیدگانم

که همچون ویس یک دلبر نبینی

چه باید مر ترا دیدار ازین پس

که دیدار تو نپسندد جز او کس