تو از رامین بیچاره چه خواهد

ز می گه هوشیار و گاه مستست

همیشه ویس از بختش همی خواست

کنون چون دید درد دلش بر خاست

کت از ویرو همی آید تباهی

آگر رامین به همدانست ازانست

که او بر ویسه چون تو مهربانست