نگویی تا که دادت این دلیری

که بر من بیشی و بیداد جویی ؟

پناهت کیست یا پشتت کدامست

که رایت بس بلند و خویش کامست

که روباهی و طبع شیر گیری

تو با شیران چرا شیری نمایی

که با گور دمنده بر نیایی