منم مهمان تو یک ماه در ماه

بدانستم که بر بیدار کردند

کنون از پشت رخش کین بجستم

به خنگ مهربانی بر نشستم

چنان چون دوستداران نکو خواه

بکن اکنون تو ساز میزبانی

در آن ایوان و باغ خسروانی