بدانستم که بر بیدار کردند

همان گه نزد ویرو کس فرستاد

که ما را کردی از اندیشه آزاد

ترا زی من به زشتی یاد کردند

کنون از پشت رخش کین بجستم

به خنگ مهربانی بر نشستم

منم مهمان تو یک ماه در ماه