شهنشه را شتاب و ناخوشی بود

ازین سو ویس با کام و هوا بود

وزان سو شاه با رنج و بلا بود

گرایشان را به ناز اندر خوشی بود

که او سوگند ویسه خواست دادن

دل از بند گمانی بر گشادن

چو ویس ماه پیکر را طلب کرد