نهان از شاه با رامین بخندید

به شادی و به رامش خور می ناب

که کشت عشق را از می دهیم آب

دل ویس این سخن نیکو پسندید

مرو را گفت بختت راهبر باد

به بوم مهر کشتت نیک بر باد

همی تا جان ما بر جای باشد