الا ای باد تندی کن زمانی

که بی دل را همه رنجی بود خوش

گر آهی بر زنم ابرت بسوزد

جهان هنواره ز آتش بر فروزد

در آن تندی بهم بر زن جهانی

بجنبان گیسوانش را ز بالین

ز چشمش زاستر کن خواب نوشین