تو شادی کن که شادی را سزایی

که به تو نازک دلی غم برنتابی

مرا باید همیشه بندگی کرد

مرا باید همیشه اندهان خورد

بران کامت که بر من پادشایی

همی دانی که من چون مستمندم

به دل در بند آن مشکین کمندم