چه مانستی به ویسه دایهء پیر

نبود اندر کنارش ماه ماهان

به دست اندام هم بسترش بپسود

به جای سرو سیمین خشک نی بود

کجا باشد کمان مانندهء تیر

به دستی دایه بود از ویس دیدار

بلی دیدار باشد ملحم از خار