بلی دیدار باشد ملحم از خار

چه مانستی به ویسه دایهء پیر

کجا باشد کمان مانندهء تیر

به دستی دایه بود از ویس دیدار

بجست از خواب شاهنشاه چون ببر

ز خشم دل خوشان گشته چون ابر

گرفته دست آن چادو همی گفت