گرفته دست آن چادو همی گفت

بلی دیدار باشد ملحم از خار

بجست از خواب شاهنشاه چون ببر

ز خشم دل خوشان گشته چون ابر

چه دیوی تو که هستی در برم جفت

ترا اندر کنار من که افگند

مرا با دیو چون افتد پیوند