ترا اندر کنار من که افگند

ز خشم دل خوشان گشته چون ابر

گرفته دست آن چادو همی گفت

چه دیوی تو که هستی در برم جفت

مرا با دیو چون افتد پیوند

بسی از پیشکاران سرایی

چراغ و شمع جست و روشایی