نه کسی بشنید چندان بانگ و فریاد

بسی پرسید وی را تو کدامی

بگو نا تو چه چیزی و چه نامی

نه دایه هیچ گونه پسخش داد

مفر رامین که بود اندر بر یاد

بخفته یار او او مانده بیدار

همی بوسید بیجاده به شکر