مفر رامین که بود اندر بر یاد

بگو نا تو چه چیزی و چه نامی

نه دایه هیچ گونه پسخش داد

نه کسی بشنید چندان بانگ و فریاد

بخفته یار او او مانده بیدار

همی بوسید بیجاده به شکر

همی بارید بر گلنار گوهر