حدایا هم تو فریاد دلم رس

چو دورم نیست بر دردم صبوری

نه همچون خیشتن دانم اسیری

نه جز دادار دانم دسگیری

که جز تو نیست در گیتی مرا کس

همی نالید رامین بر دل ریش

به اندیشه فزایان انده خویش