شکفت همچو باغ نو بهاری

به مجمر در رخان ویس آتش

بر آن آتش عبیر آن خال دلکش

حصار از روی آن ماه حصاری

سمنبر ویس با دایه نشسته

شهنشه پنج در بر وی ببسته

همه در ها به مهر خویش کرده