شهنشه پنج در بر وی ببسته

حصار از روی آن ماه حصاری

شکفت همچو باغ نو بهاری

سمنبر ویس با دایه نشسته

همه در ها به مهر خویش کرده

همه مهرش برادر را سپرده

در صد گنج بر ویسه گشاده