که جانش را صبوری اند کی بودص

بیابان کوه بود و راه دشوار

به چشمش بود گلزار و سمنزاد

صبه راه اندر شب و روشن یکی بود

به نزد دز چنان آمد که شب بود

شبش دیدار دلبر را سبب بود

صندیدندی به روزش دیده بانام