بدو گفت ای گرامی تر ز دیده

تو دود از شادی و جانش برآور

چو موبد دید زریهای شهرو

هم از وی بیمش آمد هم ز ویرو

ز من بسیار گونه رنج دیده

مرا تو خواهری ویرو برادر

سمنبر ویسه ام بانو و دلبر