سمنبر ویسه ام بانو و دلبر

بدو گفت ای گرامی تر ز دیده

ز من بسیار گونه رنج دیده

مرا تو خواهری ویرو برادر

مرا ویس است چشم و روشنایی

فزون از جان و چوز و پادشایی

بر آن بی مهر چو نان مهربانم