فزون از جان و چوز و پادشایی

مرا تو خواهری ویرو برادر

سمنبر ویسه ام بانو و دلبر

مرا ویس است چشم و روشنایی

بر آن بی مهر چو نان مهربانم

که او را دوستر دارم ز جانم

گر او نا راستی با من نکردی