به کام دل ز مهرم بر بخوردی

بر آن بی مهر چو نان مهربانم

که او را دوستر دارم ز جانم

گر او نا راستی با من نکردی

کنون حالش همی از تو نهفتم

ازیرا با تو این بیهوده گفتم

من آن کس را بکشتن چون توانم