ز غم دستی به دل دستی به بالین

نگارا تا مرا از تو بریدند

حسودانم به کام دل رسیدند

یکی بر طرف بام آی و مرا بین

شب تاریک پنداری که دریاست

کنار و غعر او هر دو نه پیداست

منم غرقه درین دریای منکر