نگارا تا مرا از تو بریدند

ز یاد ویس او را دل پر از داغ

خروشان و نوان با یوبهء جفت

ز بی صبری و دلتنگی همی گفت

حسودانم به کام دل رسیدند

یکی بر طرف بام آی و مرا بین

ز غم دستی به دل دستی به بالین